17 พฤศจิกายน 2513 ยานลูนา 17 ของ สหภาพ โซเวียตได้ลงจอดบนดวงจันทร์เป็นผลสำเร็จ ในการสำรวจดวงจันทร์ ครั้ง นั้น ยานได้ปล่อยรถสำรวจชื่อ ลูโนฮอด 1 ลงไปวิ่ง สำรวจ ดวงจันทร์ด้วย การติดต่อระหว่างยานกับโลกสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 14 กันยายน 2514 หลัง จาก นั้นก็ไม่มีใครทราบอีกเลยว่ายานอยู่ในสภาพอย่างไร
          ในบรรดาอุปกรณ์ที่อยู่บนลูโนฮอด 1 อุปกรณ์หนึ่งที่มี ความ สำคัญอย่างมากที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์ต้องพยายามค้นหามาตลอดเกือบ 40 ปี ก็ คือ กระจกสะท้อนแสงเลเซอร์
          กระจกสะท้อนเลเซอร์เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการทดลองวัดระยะห่าง ระหว่าง โลกกับดวงจันทร์ และหาวงโคจรของดวงจันทร์ด้วยความแม่นยำ สูง เพื่อ พิสูจน์ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป การวัดระยะด้วย เลเซอร์ให้ความแม่นยำมาก ถึงขั้นมีความคลาดเคลื่อนไม่ถึงมิลลิเมตร 
          การที่จะรู้ตำแหน่งและทิศการหันเหของดวงจันทร์ จำเป็นต้อง ใช้ กระจกสะท้อนบนดวงจันทร์สามอัน แต่ถ้ามีอันที่สี่ ก็จะ ช่วยให้ทราบ การบิดเบี้ยวของดวงจันทร์ที่เกิดจากแรงน้ำขึ้นลงได้ และ หากมีอันที่ ห้า ก็จะยิ่งทำให้ข้อมูลแม่นยำยิ่งขึ้น
          ภารกิจสำรวจดวงจันทร์ที่ผ่านมาหลายภารกิจได้วางอุปกรณ์สะท้อน เลเซอร์ ไว้บนดวงจันทร์ นักดาราศาสตร์จะหมั่นคอยตรวจสอบตำแหน่งและระยะ ของกระจก สะท้อนสามอันที่นำไปวางไว้โดยภารกิจอะพอลโล 11, 14 และ 15 บาง ครั้ง ก็ตรวจสอบเพิ่มเติมกับชุดกระจกสะท้อนที่ติดไปกับรถลูโนฮอด 2 ของ โซเวียต แต่ ไม่มีใครทราบตำแหน่งของลูโนฮอด 1 ที่แน่นอนจนถึง บัดนี้ นัก วิทยาศาสตร์จึงพยามยามค้นหา แม้กระจกของลูโนฮอดจะทำงาน ไม่ดีนัก เมื่อถูกแสงแดดก็ตาม 

1 ถือว่าดีที่สุดที่จะช่วย ให้ นักวิทยาศาสตร์ได้ทราบระดับของแกนดวงจันทร์ รวมถึงตำแหน่งที่แน่นอน ของ กึ่งกลางดวงจันทร์ ซึ่งจะให้ข้อมูลที่จำเป็นยิ่งการสร้างแผนที่การ โคจร ที่สมบูรณ์อันจะนำไปสู่บททดสอบทฤษฎีของไอนสไตน์
          เมื่อเดือนที่ผ่านมานี้เองที่ยานลูนาร์รีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์ ซึ่ง เป็น ยานสำรวจดวงจันทร์ของนาซาได้ถ่ายภาพพบตำแหน่งของรถลูโนฮอด 1 และ ใน วันที่ 22 เมษายน ได้มีการยิงพัลส์เลเซอร์จากกล้อง 3.5 เมตร ที่ หอดูดาวอาปาเชพอยนต์ในนิวเมกซิโกขึ้นไปยังตำแหน่งที่ลูนาร์รีคอนเนสเซนซ์ ชี้ เป้าไว้ จนในที่สุดก็ประสบความสำเร็จในการหาตำแหน่งของชุดสะท้อนเล เซอร์ ของลูโนฮอด 1 ได้อย่างแม่นยำโดยมีความคลาดเคลื่อนของตำแหน่ง ไม่ เกิน 1 เซนติเมตร นอกจากนี้ยังพบอีกว่า สัญญาณที่ สะท้อน จากกระจกสะท้อนของลูโนฮอด 1 นี้สว่างกว่าสัญญาณจากกระจกของ ลู โนฮอด 2 ถึงห้าเท่า 
          การค้นพบครั้งนี้ถือว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์ เพราะนักวิทยา ศาสตร์ ได้พยายามค้นหาสิ่งนี้มาเป็นเวลาเกือบสี่ทศวรรษแต่ไม่ประสบความ สำเร็จ จน หลายคนสันนิษฐานว่ารถลูโนฮอด 1 คงตกลงไปใน แอ่งที่ไหนสักแห่ง หรือ ไม่ก็จอดอยู่ในตำแหน่งที่เอียงผิดมุมจน สะท้อนเลเซอร์ไม่ได้ 
          แต่การค้นพบครั้งนี้ไม่เพียงจะทำให้นักวิทยาศาสตร์ทราบว่าลูโน ฮอด 1 อยู่ ที่ไหน แต่ยังบอกอีกว่ามันจอดอยู่อย่างถูก ต้องโดยหันกระจกมายังโลกอัน เป็นตำแหน่งตามคำสั่งสุดท้ายที่ส่งไปให้ แก่ยานอีกด้วย 
          คณะนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นพบในครั้งนี้ มาจากโครงการอะพอลโล โครงการ นี้ แม้มีชื่อเหมือนโครงการที่นำมนุษย์ไปสำรวจดวงจันทร์เมื่อ 40 ปี ก่อน แต่ เป็นคนละโครงการ ชื่ออะพอลโล (APOLLO) ของ โครงการนี้ มาจากคำว่า ปฏิบัติการวัดระยะดวงจันทร์ด้วยเลเซอร์ของหอดู ดาวอา ปาเชพอยนต์ (Apache Point Observatory Lunar Laser-ranging Operation) โครงการ นี้ สนับสนุนโดยมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐกับนาซา 

ภาพขยายส่วนของลูนา 17 ยังมองเห็นรอยทางที่รถลูโนฮอด 1 วิ่ง ลงจากยานและแล่นไปรอบยาน (จาก NASA/GSFC/Arizona State University)

 

 

ยานลูโนฮอด 2 ในภาพยังแสดงรอยล้อรถที่วิ่งมาจากทางใต้ (จาก NASA/GSFC/Arizona State University)